Popio Na May Mahabang Medyas

 (Tagalog språk)

1 

Popio Na May Mahabang Medyas (Longstocking)

 

Panimula:

 

Ang kwentong ito ay tungkol sa isang batang babae na matibay ang loob,  sobrang lakas at may sari-saring pakikipagsapalaran. Ang pangalan niya Popio Mahabang Medyas. May kapitbahay siya, kaibigan at kalaro na dalawang bata  na ang mga pangalan ay Tommy at Annika. Sila ay magkapatid. Si Popio ay kakaibang batang babae na may dalawang terentas ang buhok at ito ay nakatirik sa magkabilang taenga, ulila na siya at walang dapat magsabi sa kanya kung ano ang dapat gawin. Mayroon siyang kabayo na nakatira sa kanyang balkonahe at maliit na unggoy na ang panglan ay G. Nilsson.

 

Si  Popio ay lumipat na sa kanyang Villa Villekulla

 

Sa dulong-dulo ng isang maliit na baryo ay may lumang-luma ng malaking bahay na yari sa kahoy. May malaking bakuran at maraming mga halamang bulaklakin at matataas na punong kahoy tulad ng puno ng manga, santol at makopa. Subalit mapapansin na mukhang napabayaan na ang bakurang ito dahil walang nag-aasikaso. Mapapansin na matataas na ang mga damo, maraming nagkalat na tuyong damo at dahon. Bukod sa bahay na mukhang  walang nag-iintindi o tumitingin na nagmukhang bahay ito ng multo.

 

Isang araw ay biglang dumating si Popio sa baryong ito, upang doon ay manirahan ng pirmihan sa dahilang wala na siyang mga magulang. At lagi niyang kasama ay ang kabayo at maliit na unggoy. Maagang namatay ang Ina niya ng siya ay sanggol pa lamang at ang kanyang ama naman ay biglang nawala sa barkong pinagtatrabhuhan. Kasama siya ng kanyang ama sa barkong ito kaya’t ng mamatay ang kanyang ama ay umuwi na siyang mag-isa sa Villa Villekulla.

 

’’Walang probema, kaya kung mag-isa’’ sabi ni Popio. ’’Ako ang sobrang lakas, matibay ang loob at marunong sa lahat.’’

 

Gabi na at madilim na ng siya ay dumating ng bahay. Lumobog na ang araw. Itinali niya ang kabayo sa balkon at kasamang pumasok sa loob ang maliit na unggoy na mukhang namangha sa lugar na kanilang pinasukan.

 

Kinabukasan ay lumabas si Popio ng bahay upang tingnan ang kalagayan ng kapaligiran na punong puno ng basurang tuyong damo at mga dahon ng punong kahoy.

 

’’Ay naku, kawawang bahay kailangang linisin natin G. Nilsson kung hindi ay matatabunan na ang buong kabahayan at hindi na tayo maaring makalabas ng bakurang ito, hahaha.’’ Sabi niya kay G. Nilsson.

 

 

3

 

Nagulat ang dalawang batang halos kasing edad ni Poppio ng makita nilang may

tao na pala sa kanilang kapitbahay.At natuwa sila dahil kasing edad nila at mayroon na silang kalaro.  Lumapit ang dalawang bata na magkapatid na sila Tomas at Annika.  Namangha sila sa hitsura ni Popio na may dalawang terentas na nakatirik sa magkabilang taenga, maraming pekas ang buong mukha, maliit na ilong na parang kamatis, at magkaibang kulay na mahabang medyas at napakalikot. At bukod pa ron may maliit na unggoy na nakasakay sa kaliwang balikat.

 

’’Wow, kakaiba siya sa atin, puwede kaya siyang maging kaibigan,’’ bulong ni Tomas sa kapatid. ’’Subukan natin.’’ sagot ni Annika.

 

Si Tomas at Annika ay mabait at masunuring bata subalit naghahanap sila ng kaibigan.

 

’’Hoy, kumusta ka?’’ pagbati ni Annika na medyo nahihiya pa. ’’Kami ang iyong mga kapitbahay, kailan ka dumating? tanong ni Tomas.

 

’’Lumobog na ang sikat ng araw ng ako ay dumating kaya’t siguro ay naghihilik na kayo sa inyong subsuban, hehehe!’’ sagot ni Popio.

 

’’Puwede ba tayong maging magka-ibigan at maglaro tayo araw-araw,  sabay tanong ng magkapatid kay Popio.

 

’’Oo naman mga kaibigan, oo nga pala ito si unggoy liit na,tinatawag kong G. Nillson.’’ Pagpapakilala ni Popio sa dalawa. ’’Mabait siya, hindi nangangagat. Huwag kayong matakot’’ pag-aalala ni Popio.

 

Inanayayahan ni Popio sina Tomas at Annika na pumasok sa magulo niyang tahanang maalikabok at walang kaayusan ang mga muebles. Nag-aatubili ang mag-kapatid subalit masigasig si Popio.

 

’’Huwag na kayong mahiya pasok na! pagpupumilit ni Popio. ’’Kakain tayo ng almusal, masarap akong gumawa ng champorado na may tsokolatee at iinom tayo ng gatas ng kalabaw.’’ Biglang nabuhay at kumislap ang mga mata ng magkapatid ng marinig ang sinabi ni Popio. Bigla silang nagutom at nakalimutan ang magulong tahanan ni Popio.

 

Tuloy tuloy sila sa kusina na doon ay may nakahandang kaserola na may malagkit na bigas at isinalang ni Popio sa kalan. Hinahalo niya ito paminsan minsan at alam na alam ni Popio kung ito ay malapit ng maluto dahil ang champorado ay kumukulong parang bulkang sasabog.  Isinabay na rin ang paghahanda ng pulbos na tsokolate na binati niya sa gatas at asukal.

 

’’Ayan luto na at malapot na malapot pa dahil sa tsokolate at gatas.’’ Pagmamalaki ni Popio. Inilgay iya ang mga mangkok sa la mesa. ’’Kanya-kanyang sandok tayo, subalik ingat kasi mainit ito.’’ Babala ni Popio kay Tomas at Annika.

3

 

 

Hindi akalain ng magkapatid na magaling at napakasarap ng champorado ni Popio. Hangang-hanga silang magkapatid.

 

’’Nakatagpo tayo ng matalino, maparaan, at maabilidad na kaibigan habang buhay.

 

Sa la mesa ay inihanda na rin ni Popio ang inuming gatas ng kalabaw at apat na tasa.  Apat kasi sila, kakain din si G. Nilsson.

 

Tuwang –tuwa at busog na busog ang magkapatid sa inihandang almusal ni Popio.

 

Pagkatapos nilang kumain. Ipinakita ni Popio ang kanyang boung kabahayan sa dalawa. ’’Ang laki ng bahay mo at mag-isa ka lang, kaya mo ba itong linisan’’ tanong ni Tomas.

’’Oo naman, katulong ko G. Nilsson ’’, ’’ ekeeeek’’ sigaw ng unggoy.

 

Nang sila ay papalabas na ng bahay ay may dalang isang mangkok ng gatas si Popio.

’’Para kanino yan’’, tanong ni Annika.

’’Para sa aking kabayo, kailangan din niyang kumain di ba?’’ sagot ni Popio.

 

’’Bakit siya nasa balkon?’’ tanong ni Tomas. ’’Para madaling pakainin kung oras ng pagkain at siya ay bantay salakay ng Villa Villekulla.  Ok di ba?  Pagyayabang ni Popio.

 

Hindi makalimutan ng magkapatid na Tomas at Annika ang Champorado at gatas ng kalabaw ni Popio. At higit sa lahat ang kabayo ni Popio na nakatira sa balkon. Napag-alaman nila na pwede palang tumira ng kabayo sa balkon ng bahay.  ’’Smart Popio.’’ Bulong ni Tomas kay Annika.

 

Buhat noon ay nagi na silang matalik na mag-kakaibigan at masayang naglalaro.

Natutuhan nilang tanggapin ang bawat-isa kahit na iba’t iba ang ugali nila at hitsura.

 

 

Wakas

E. M.